Isaac Newton

If I have seen further, it is by standing on the shoulders of giants

De rivaliteit tussen de Engelse Robert Hooke en Isaac Newton resulteerde in 1675 – in een beroemde brief van Newton aan Hooke – in misschien wel de mooiste metafoor voor de groei van kennis ooit:

Als ik verder heb gekeken,
dan was dit doordat ik op de schouders van reuzen stond

Waar Hooke zijn ideeën met schaamteloze arrogantie presenteerde, deed Newton dat met nederigheid en met het besef dat kennis zichzelf opbouwt. Dat het bestaande inzichten stapsgewijs verbetert totdat het cumulatieve, soms revolutionaire vormen aanneemt. Dat kennis zich niet ontwikkelt naar het definitieve, maar naar het oneindige.


In deze tijd van groei, kennis en ontwikkeling vergeten we soms dat wat wij vandaag weten, we weten dankzij wie ons voorgingen. Onze helderheid komt voort uit licht dat anderen hebben aangestoken. Onze wijsheid rust op grond die lang geleden is bewerkt.

Kennis ontwikkelt zich niet naar het definitieve, maar naar het oneindige

Wie zijn de ‘reuzen’ op wiens schouders jij nu staat?

Dat ene paard, die leraar, je moeder, je voorouder(s), die ene cliënt, een collega, een boek, een coach...?
En wie van hen wil jij vandaag in stilte (of openlijk) eren?


Hoe ver we ook komen of zijn gekomen: nederigheid is altijd op zijn plaats. Laat je dragen. En draag het weer door.